JAYAVIJAYAr

జయవిజయ దైవత్వం

కాశీ visistatha

కాశీ క్షేత్రం మోక్షదాయక క్షేత్రం ఇంకెక్కడా లేదంటారు. అన్నపూర్ణాసమేత విశ్వేశ్వరుడు కొలువుతీరిన ఈ క్షేత్రంలో అడుగు పెట్టటమే ఎన్నో జన్మల పుణ్యఫలం. అసలు కాశీ వెళ్తాను అనుకుంటేనే చాలుట..ఎంతో పుణ్యంవస్తుందట.


అలాంటి పుణ్యక్షేత్రం కాశీ వెళ్ళాలని తపించి, వెళ్ళాక, ఆధ్యాత్మిక భావాలలో మునిగిపోయేవారికి అన్నిచోట్లా విశ్వేశ్వరుడూ, విశాలాక్షే కనిపిస్తారు. కానీ అంత తాదాత్మ్యంచెందలేనివారికి కాశీలో ఇరుకు సందులు, అడుగడుగునా అపరిశుభ్రత, ఏ సమయంలోనైనా రోడ్లమీద కనిపించే పశువులూ, అడుగు బయటపెడితేచాలు అడ్డంపడే బట్టల షాపులవాళ్ళూ…ఓహ్..ఇదా విశ్వేశ్వరుడి నివాసం అనిపిస్తుంది.


అవ్వన్నీ పక్కనపెట్టి నిండుమనసుతో ఒక్కసారి పావనమైన ఆ కాశీ పట్టణాన్ని, విశ్వేశ్వరుని, గంగమ్మతల్లిని, చల్లని తల్లులు విశాలాక్షి, అన్నపూర్ణలను తల్చుకోండి. మీ మనసు భక్తి భావంతో నిండుతుంది. మనసునిండా వున్న ఆ భక్తి భావంతో కాశీని చూడండి. పురాణ ప్రాశస్త్యంపొందిన కాశీనగరం కనిపిస్తుంది. సత్య హరిశ్చంద్రుడు తన సత్యవాక్పరిపాలనను నిరూపించుకున్న పట్టణం ఇది. బుధ్ధ భగవానుడు జ్ఞానోదయం తర్వాత మొట్టమొదట ధర్మప్రబోధం చేసింది ఇక్కడికి అతి సమీపంలోను సారనాధ్ లోనే. 


ఆది గురువు శంకరాచార్యులవారు, ఇంకా ఎందరో మహానుభావులు ఇక్కడ విద్యాభ్యాసం చేశారు. మహాకవి తులసీదాసు తన రామాయణాన్ని ఇక్కడే రాశాడు. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతుంటే ఎందరో, ఎందరెందరో మహనీయులు ఈ కాశీక్షేత్ర మహత్యాన్ని పెంపొందించారు. అలాంటి కాశీ క్షేత్ర ఆవిర్భావం గురించి శివ పురాణంలో ఈ విధంగా వర్ణించారు.


కల్పం మొదట్లో ఎక్కడ చూసినా నీరు వుంది. బ్రహ్మ సృష్టి చెయ్యటానికి తగిన సామర్ధ్యం సంపాదించుకోవటానికి తపస్సు చెయ్యటానికి స్ధలం కోసం పరమ శివుడు తన త్రిశూలాగ్రంమీద సృష్టించిన భూ భాగమే కాశీ క్షేత్రం. బ్రహ్మ దీనిమీద కూర్చుని తపస్సుచేసి పొందిన శక్తితో బ్రహ్మ అన్ని లోకాలను, గ్రహాలను, జీవజాలాన్నీ సృష్టించాడు. అన్ని గ్రహాలతోబాటు భూమినికూడా సృష్టించాడు బ్రహ్మ. దేవతలు, ఋషులు చేసిన ప్రార్ధనను మన్నించిన శివుడు తన త్రిశూలాగ్రానవున్న భూ భాగాన్ని అలాగే భూమిమీదకు దించాడు. అదే కాశీ క్షేత్రమనీ, కాశీ పట్టణం, స్వయంగా ఈశ్వర సృష్టేననీ, అందుకనే తర్వాత సృష్టి చేసిన బ్రహ్మదేవుడికిగానీ, ఆ సృష్టిలో ఆవిర్భవించిన ఏ దేవీ దేవతలకుగానీ అక్కడ ఏ విధమైన అధికారం లేదనీ, కేవలం, శివుడు, అతని పరివార దేవతల ప్రభావం మాత్రమే ఇక్కడ వుంటుందని పురాణ కధనం. అంతేకాదు, బ్రహ్మ సృష్టించినవన్నీ ప్రళయకాలంలో నశించినా, ఆయన ప్రభావంలేని కాశీనగరం మాత్రం ప్రళయ సమయంలోకూడా చెక్కుచెదరదని కూడా పురాణ కధనం.

బ్రహ్మ, విష్ణుల కోరికమీద శివుడు కాశీ క్షేత్రంలో భక్తులను కాపాడటంకోసం జ్యోతిర్లిగంగా వెలిశాడు.

 అంతేకాదు. కాశీ పట్టణంలో మరణించబోయే జీవుల కుడిచెవిలో పరమశివుడు సాక్షాత్తూ తనే మంత్రోపదేశంచేస్తాడని, అలాంటివారి జన్మ ధన్యమయి మోక్షం లభిస్తుందని నమ్మకం.


ఈ ప్రఖ్యాత పట్టణంమీదు తురుష్కులు అనేకసార్లు దండయాత్రచేసి ఇక్కడి సిరిసంపదలను కొల్లగొట్టారు. ఈ దాడులతో విశ్వనాధ మందిరంతోసహా అనేక విగ్రహాలు, లింగాలు స్ధానభ్రంశంచెందాయి. ప్రస్తుతం వున్న మందిరం క్రీ.శ. 1785లో ఇండోర్ మహారాణి అయిన అహల్యాబాయి నిర్మించింది. ఆక్రమణలకు గురిఅయినతర్వాత ప్రస్తుతంవున్న మందిరం చిన్నదే. ఆలయంలోపలకూడా ఇరుగ్గానే వుంటుంది. కాశీలో విశాల ఆలయాలు, శిల్పకళ కనబడదు.


ఇక్కడ వసతికి హోటల్సేకాకుండా అనేక సత్రాలుకూడా వున్నాయి. వీటిలో గదులు అద్దెకు ఇవ్వబడుతాయి. చాలాచోట్ల ఉచితంగా భోజనం పెడతారు…అయితే ముందు మనం చెప్పాలి. అప్పటికప్పుడు వెళ్తే ఏర్పాటు చెయ్యలేరు. వాళ్లు ఉచితంగా పెట్టినా ఇవ్వదల్చుకున్నవారు అన్నదానానికి డబ్బు ఇచ్చిరావచ్చు.


విశ్వనాధుని దర్శనానికి వెళ్ళేటప్పుడు సెల్ ఫోన్లు, కెమేరాలు, పెన్నులు వగైరాలు తీసుకువెళ్ళద్దు. వాటిని లోపలకి తీసుకెళ్ళనివ్వరు. 

శివాలయాలలో ఎక్కడైనా మీరు తీసుకెళ్లిన పూజా ద్రవ్యాలతో మీరు స్వయంగా పూజ, అభిషేకం చేసుకోవచ్చు. అమ్మవార్ల ఆలయాలలోమాత్రం పూజారులే చేస్తారు. అమ్మవార్ల ఆలయాలలో శ్రీచక్రానికి కుంకుమపూజ మనం చేసుకోవచ్చు.


మనం కాశీ వెళ్తుంటే పొలిమేరల్లోనే మన పాపాలన్నీ పటాపంచలవుతాయట. అంతేకాదు. కాశీలో చేసిన మంచికానీ, చెడుకానీ అనేక రెట్ల ఎక్కువ ఫలితాన్నిస్తుందట. అందుకే సాధ్యమైనంత ఎక్కువ దైవనామ స్మరణ, దాన ధర్మాలు, పరోపకారం చెయ్యండి. గంగా స్నానం, దైవ దర్శనం గురించి చెప్పక్కరలేదుకదా. అలాగే పితృకార్యాలు చెయ్యదల్చుకున్నవారు వాటిని చెయ్యండి. మీ కాశీయాత్రని సఫలం చేసుకోండి.

ముఖ్య శివ లింగాలు :


వారాణసిలో ఉన్న కొన్ని ముఖ్యమైన శివ లింగాల స్థలాలు


విశ్వేశ్వరుడు - గంగానది ఒడ్డున దశాశ్వమేధ ఘాట్ వద్ద


మంగళేశ్వరుడు - శంక్తా ఘాట్


ఆత్మ విశ్వేశ్వరుడు - శంక్తా ఘాట్


కుక్కుటేశ్వరుడు - దుర్గా కుండ్


త్రి పరమేశ్వరుడు - దుర్గా కుండ్


కాల మాధవుడు - కథ్ కీ హవేలీ


ప్రయాగేశ్వరుడు - దశాశ్వమేధ ఘాట్


అంగారకేశ్వరుడు - గణేష్ ఘాట్


ఆంగనేశ్వరుడు - గణేష్ ఘాట్


ఉపస్థానేశ్వరుడు - గణేష్ ఘాట్


పరమేశ్వరుడు - శంక్తా ఘాట్


హరిశ్చంద్రేశ్వరుడు - శంక్తా జీ


వశిష్టేశ్వరుడు - శంక్తా జీ


కేదారేశ్వరుడు - కేదార్ ఘాట్


నీల కంఠేశ్వరుడు - నీల కంఠా


ఓంకారేశ్వరుడు - చిట్టన్ పురా


కాశేశ్వరుడు - త్రిలోచన్


శ్రీ మహా మృత్యుంజయుడు - మైదాగిన్


శుక్రేశ్వరుడు - కాళికా గలీ


 ‘’ఆది పూజ్యం ,ఆది వన్ద్యం ,సిద్ధి బుద్దీశ్వరం ప్రభుం –శుభ ,లాభ తనూజం తం ,వందేహం ,గణ నాయకం ‘’


‘’విశ్వేశం ,మాధవం దుమ్దిం,దండ పాణించభైరవం –వందే కాశీం ,గుహాం ,గంగాం ,భవానీం ,మణి కర్ణికాం


‘’న గాయత్ర్యా సమో మంత్రం –న కాశీ సదృశీ పురీ –న విశ్వేశ సమం లింగం –సత్యం ,సత్యం ,పునః పునః ,


‘’కలౌ విశ్వేశ్వరోదేవః –కలౌ వారాణశీ పురీ –కలౌ భాగీరధీ గంగా –కలౌ దానం విశిష్యతే ‘’


‘’కాశ్యాం హి కాశ్యతే కాశీ –కాశీ సర్వ ప్రకాశికా –సాకారీ విదితా ఏవ –తేన ప్రాప్తాహి కాశికా ‘’


‘’కాశీ బ్రహ్మేతి వ్యాఖ్యానం –తబ్రహ్మ ప్రాప్యతే –త్రాహి –తస్మాత్ కాశీ గుణాన్ ,సర్వే-తత్ర తత్ర వదన్తిహి’’


 ‘’కాశీ కాశీ తి కాశీతి –రాసానా రస సం యుతా –యస్య కస్యాపి భూ యాశ్చేత్త్ –స రసజ్నో న చేతరః ‘’


                            వింధ్యాద్రి వర్ధనం


ఒకప్పుడు నారద మహర్షి నర్మదా నది లో స్నానం చేసి ఓంకార నాధుడిని దర్శించి ,సంచారం చేస్తున్నాడు ..ఆ రేవా నది ఒడ్డున ఉన్న వింధ్య పర్వతాన్ని చూశాడు .దాని నిండా ఫల పుష్ప వృక్షాలు కన్నుల విందు చేస్తున్నాయి .అనేక జంతు సమూహాలు ,పక్షులు తిరుగుతూ దాని శోభను పెంచుతున్నాయి ..నారదుని చూసి వింధ్యాద్రి పర వశించింది .ఆయన కు సపర్యలు చేయాలని కోరిక కలిగింది .నారదుని రాకతో పునీతుడై నట్లు వింధ్యాద్రి చెప్పుకొన్నది .మూడు లోకాలలో సంచరించే మహర్షికి తెలిసిన ఆశ్చర్య కర విశేషాలను అడిగి తెలుసుకొన్నది .మేరు పర్వతం మొదలైన వాటికి భూమిని దర్శించే భాగ్యం ఉందని , హిమాలయం శివ పార్వతుల నివాస స్తానము , పర్వతాలకు రాజు కనుక దానికి గౌరవించాలి అన్నాడు వింధ్యుడు .మేరువు స్వర్ణ మయం అయినా ,రత్నాల తో నిండి ఉన్నా తాను గౌర విన్చాల్సిన పని లేదని బింకం గా పలికాడు .మందేహాదులకు నిలయ మైన ఉదయ పర్వతం కూడా ఉంది కదా, నీలం రంగులో నీలాద్రి ఉన్నది ,సర్వ సర్ప సమూహాలున్నరైవతాద్రి ఉన్నది ,హేమ ,త్రికూట ,క్రౌంచ పర్వతాలు భూ భారాన్ని నిర్వ హింప లేవు మొత్తం మీద భూ భారాన్ని మోసే శక్తి ,సామర్ధ్యాలు తనకు మాత్రమె ఉన్నాయని వింధ్య పర్వతం నారద ముని తో ప్రగల్భాలు పలికింది


 నారదునికి వింధ్యాద్రి నిజ రూపం తెలిసింది .గర్వం తో అందర్ని చులకన గా మాట్లాడు తున్నాడని గ్రహించాడు .శిఖర దర్శనం తోనే మోక్షమిచ్చే శ్రీ శైల పర్వతం ఉంది దాని ముందు వింధ్య ఎంత ?అను కొన్నాడు .కాని ఉపాయం గా వింధ్యాద్రి తో ‘’వింధ్య రాజా ! నిజం చెప్పావు .మేరు పర్వతం నీ చేత కించ పరచ బడింది .నేనూ అదే అనుకొన్నాను నీ నోటి నుంచి నిజం బైటికి వచ్చింది .అయినా ఏదో పేరు ,ప్రతిష్టా సంపాదించుకొన్న వారి గురించి మనకెందుకు చింత ?మనం విమర్శించటం ఉచితం కాదు .నీకు స్వస్తి ‘’అని చెప్పి ఆకాశ మార్గం లో వెళ్లి పోయాడు .నారదుని మాటలు విన్ధ్యాద్రికి మాత్సర్యం కలిగించాయి .’’శాస్త్రం తిరస్కరించిన వారి జీవితం ,జ్ఞాతుల చే పరాభ వింప బడిన వారి జీవితం వృధా .వారికి కునుకు పట్టాడు ..దుఖం తో నాకేమీ పాలు పోవటం లేదు .దుఖం జ్వరం లాంటిది.వైద్యుడికి లొంగదు.మేరువును ఎలా జయించాలి ?యెగిరి వెళ్లి మేరువు మీద పడదామను కొంటె, మా రెక్కల్ని టిని వాజ్రాయుధం తో ఇంద్రుడు నరికేశాడాయే .మేరు పర్వతం ఇంత ఔన్నత్యాన్ని ఎలా పొందుతోంది ?దాని గొప్ప తనానికి ఈర్ష్య నాలో పెరిగి, దహిస్తోంది .భూములన్నీ దాన్ని ఎలా చుట్టి వస్తున్నాయి .భూభారం ఎలా మోస్తోంది ?బ్రహ్మ చారి నారడుడి మాటలు నర్మ గర్భం గా ఉన్నాయి .నాకు సరైన మార్గాన్ని చూప గల వాడు విశ్వేశ్వరుడే .సాక్షాత్తు సూర్య భాగ వానుడే మేరువు చుట్టూ నిత్యం ప్రదక్షిణం చేస్తుంటాడు ..కనుక నేను కూడా నిలువు గా పెరిగి నా ఔన్నత్యాన్ని నిరూపించు కోవాలి ‘’అని అనేక రకాలు గా మధన పడింది .చివరకు ఆకాశం లోకి నిలువు గా పెరగటం ప్రారంభించింది ‘


  సూర్య గమనానికి అడ్డు కోనేంత ఎత్తుకు వింధ్య పర్వతం పెరిగి పోయింది .సూర్యుడే తనను దాటి వెళ్ళ లేడుఇక యముడెలా దాటి దక్షిణ దిక్కు కు వెళ్తాడు ?అను కొన్నది .మనసు లోని చింత తీరి ధైర్య స్తైర్యాలు కలిగాయి వింధ్యకు .


                                   సత్య లోక వర్ణనం

సకల జగత్తుకు సూర్యుడు ఆత్మ .చీకటికి విరోధి రోజూ ఉదయాద్రిన ఉదయించి చీకటిని సంహరించి వెలుగు నింపుతూ పద్మాలకు ప్రకాశాన్నిస్తూ నిత్య కృత్యాలకు తోడ్పడుతాడు సాయంకాలం పశ్చిమాన అస్తమించి కలువలకు వికసనం కలగ టానికి కారణం అవుతున్నచంద్రుని రప్పిస్తున్నాడు . .సూర్యునికి మలయానిలం ఉచ్చ్వాసం క్షీరోదకం అంబరం ,త్రికూట పర్వతం రత్న రాశుల ఆభరణం ,సువేల పర్వతం నితంబం ,కావేరి గౌతములు జన్ఘాలు ,చోళ రాజ్యం అమ్శుకం ,మహారాష్ట్ర వాగ్విలాసం .అలాంటి దక్షిణ నాయకుడైన రవి అక్కడే నిలిచి పోవాల్సి వచ్చింది .అప్పుడు ఆయన సారధి అనూరుడు మేరువు తో పోటీ పడి వింధ్య పెరిగి మార్గాన్ని అడ్డ గిన్చిందని తెలిపాడు .గగన మార్గానికి నిరోధం కలిగి నందుకు సూర్యుడు ఆశ్చర్య పడ్డాడు .


        సూర్య గమనం లేక పోయే సరికి యజ్న యాగాదులు ,బ్రాహ్మల సంధ్యా వందనాదులు ఆగి పోయాయి .సృష్టి స్తితి లయాలకు కారణమైన సూర్యుని గతి ని స్తంభింప జేసి నందుకు మూడు లోకాలు తల్లడిల్లి పోయాయి .దేవత అందరు బ్రహ్మ దేవుని చేరి మొర పెట్టుకోవాలని బయల్దేరారు న్’బ్రహ్మను దర్శించి స్తోత్రాలతో తృప్తి చెందించారు ,దానికి బ్రహ్మ పరమానంద భరితుడైనాడు .ఏమి వరం కావాలో కోరుకో మన్నాడు త్రిమూర్తుల మైన తాము సృష్టి స్తితి లయాలను చేస్తామని కోరిన కోర్కెలను తీరుస్తామని చెప్పాడు .అప్పుడు బ్రహ్మ వారికి సత్య లోకం లోని విశేషాలను వివ రించిచేప్పాడు ‘’ఈమె భారతి నా భార్య .ఇవి శ్రుతి స్మృతులు .ఇక్కడ కామ క్రోధ మద మాత్సర్యాలుండవు .వీరందరూ చాతుర్మాస్యాది వ్రతాలు చేసిన బ్రాహ్మణులు .వీరు పతివ్రతలు .వీరు బ్రహ్మ చారులు .వీరు మాతా పితర పూజ చేసిన పుణ్యాత్ములు .వీరు గోసంరక్షణ చేసిన వారు .వీరు నిష్కామ కర్ములు .వీరు నిత్యాగ్ని హోత్రులు ,కపిల దానం చేసిన వారు వీరు .వీరు సారస్వత తపో సంపన్నులు .వీరు దానం తీసుకోని వారు .వీరంతా నాకు ప్రియులు సూర్య తేజం ఉన్న వారు .ప్రయాగలో మాఘ మాసం లో రవి మకర రాశి లో ప్రవేశించి నపుడు పుణ్య స్నానం చేసిన వారు వీరు .కార్తీకం లో కాశీలో పంచ నదాలలో మూడు రోజులు స్నానం చేసిన వారిరుగో .మణి కర్ణిక లో స్నానం వీరు చేసిన వారు .వీరు వేదాధ్యన పరులు వీరు పురాణ ప్రవచకులు వీరు వైద్య విద్యా భూ దానాలు చేసిన వారు వీరంతా ఇలాంటి పుణ్య కార్యాలు చేసి ఇక్కడి నా సత్య లోకం చేరారు .’’అని అక్కడ ఉన్న వారందరినీ దేవత లందరికి చూపించాడు బ్రహ్మ .


 బ్రహ్మ మరల మాట్లాడుతూ బ్రాహ్మణులలో మంత్రాలున్నాయని ,గోవులలో హవిస్సులున్నాయని ,బ్రాహ్మణులు అంటే నడిచే తీర్ధాలని ,ఆవులు పవిత్ర మైనవని ,గోవు గిట్టల నుండి రేగిన దుమ్ము కణాలు గంగా జలం అంత పవిత్ర మైనవని ,ఆవుల కొమ్ముల చివర్లలో అన్ని తీర్ధాలు ఉన్నాయని ,గిట్ట లలో అన్ని పర్వతాలు ఉన్నాయని ,కొమ్ముల మధ్య గౌరీ దేవి ఉంటుందని ,గోదానం చేస్తే పితృదేవతలు మహా సంతోషిస్తారని ,ఋషులు దేవతలు ప్రీతీ చెందుతారని గోవు లక్ష్మీ స్వరూపమని పాపాలను పోగొట్టు తుందని వివరించాడు .గోమయం యమునా నది అని ,గోమూత్రం నర్మదా నదీ జలం ,ఆవు పాలు గంగోదకంఅని , దాని అన్ని అంగాలలో అన్ని లోకాలు ఉన్నాయని బ్రహ్మ చెప్పాడు .ఎవరు గంగా స్నానం చేస్తూ ఆ నది ఒడ్డున నివశిస్తూ పురాణాలు వింటాడో వాడు సత్య లోకానికి అర్హుడు అని తెలిపాడు .ఇంతకూ దేవతలేందుకు వచ్చారో మళ్ళీ అడిగాడు .వింధ్యాద్రి చేసిన పనిని వివరించారు దేవతలు .అప్పుడు బ్రహ్మ వారితో ‘’కాశీ క్షేత్రం అవి ముక్త క్షేతం .అక్కడ మహా తపస్వి అయిన అగస్త్య మహర్షి నిత్య విశ్వేశ్వర దర్శనం గంగా స్నానాల తో పునీతు డవుతున్నాడు .ఆయన దగ్గరకు వెళ్ళండి .ఆయనే తగిన ఉపాయం చెప్ప గలదు .మీ ప్రయత్నం సఫలం అగు గాక ‘’అని చెప్పి అదృశ్య మయాడు .బ్రహ్మ దర్శనం అయి నందుకు ,కాశీ క్షేత్ర దర్శనం,గంగా విశ్వేశ్వరఅగస్త్య దర్శనం చేయమని ఆయన చెప్పిన సలహా కు ఆనంద పడి దేవత లందరూ కాశీ పట్నానికి బయల్దేరి వెళ్లారు

వారాహీ దేవి

వారాహీ దేవి ఆలయం వుంది. ఈవిడిని చూడలంటే ఉదయం 7 గం. లోపే వెళ్ళాలి. ఈవిడ విగ్రహం భూగృహం (సెల్లార్) లో వుంటుంది. నేలపై వున్న గ్రిల్ లోనుంచి చూడాల్సిందే. ఈవిడ గ్రామదేవత. ఉగ్రదేవత. ఎప్పుడూ చాలా వేడిగా వుంటుంది. అందుకే దర్శనం ఉదయం 7 గం. లలోపే.


భూగృహంలో ఉన్న వారాహిదేవి విగ్రం చాలా పెద్దది. ఆ మందిర పూజారులు తప్పించి వేరే ఎవరికీ ఆ భూగృహంలో ప్రవేశం లేదు. ఉదయం 7 గంటలలోపు ఇచ్చే హారతికి లోపలికి అనుమతించినా కిందకి మాత్రం వెళ్ళనీరు. పై భాగంలో ఉన్న రెండు రంధ్రాల ద్వారా మాత్రమే విగ్రహాన్ని చూడగలం. అమ్మవారి ముఖం, పాదాలు మాత్రమే చూడగలం.


వారాహిదేవి ఉగ్రదేవతే కానీ, గ్రామ దేవత కాదు. అష్టమాతృకా దేవతలలో ఒకటి.


 సూర్య స్తుతి - కాశీ ఖండం - నవమోధ్యాయం.


ఈ 70 నామములను ఉచ్చరించుచూ, సూర్య భగవానుని చూస్తూ, మోకాళ్ళపై నిలబడి, రెండు చేతులతో రాగి పాత్రను పట్టుకొని, ఆ పాత్రను నీటితో నింపి, గన్నేరు మున్నగు ఎర్రని పూలు, ఎర్ర చందనము, దూర్వారాన్కురములు, అక్షతలు ఉంచి, ఆ పాత్రను తన నొసటికి ఎదురుగా ఉంచుకొని, సూర్య భగవానునకు అర్ఘ్యము నొసంగిన వారు దరిద్రులు కారు, దుఃఖము లను పొందరు, భయంకర వ్యాధుల నుండి విముక్తిని పొందెదరు, మరణానంతరము సూర్య లోకమున నివసింతురు.


౧. ఓం హంసాయ నమః

౨. ఓం భానవే నమః

౩.ఓం సహశ్రాంశవే నమః

౪.ఓం తపనాయ నమః

౫.ఓం తాపనాయ నమః

౬.ఓం రవయే నమః

౭.ఓం వికర్తనాయ నమః

౮.ఓం వివస్వతే నమః

౯. ఓం విశ్వ కర్మణే నమః

౧౦. ఓం విభావసవే నమః

౧౧. ఓం విశ్వ రూపాయ నమః

౧౨. ఓం విశ్వ కర్త్రే నమః

౧౩. ఓం మార్తాండాయ నమః

౧౪. ఓం మిహిరాయ నమః

౧౫. ఓం అంశు మతే నమః

౧౬. ఓం ఆదిత్యాయ నమః

౧౭. ఓం ఉష్ణగవే నమః

౧౮. ఓం సూర్యాయ నమః

౧౯. ఓం ఆర్యంణే నమః

౨౦. ఓం బ్రద్నాయ నమః

౨౧. ఓం దివాకరాయ నమః

౨౨. ఓం ద్వాదశాత్మనే నమః

౨౩. ఓం సప్తహయాయ నమః

౨౪. ఓం భాస్కరాయ నమః

౨౫. ఓం అహస్కరాయ నమః

౨౬. ఓం ఖగాయ నమః

౨౭. ఓం సూరాయ నమః

౨౮. ఓం ప్రభాకరాయ నమః

౨౯. ఓం లోక చక్షుషే నమః

౩౦. ఓం గ్రహేస్వరాయ నమః

౩౧. ఓం త్రిలోకేశాయ నమః

౩౨. ఓం లోక సాక్షిణే నమః

౩౩. ఓం తమోరయే నమః

౩౪. ఓం శాశ్వతాయ నమః

౩౫. ఓం శుచయే నమః

౩౬. ఓం గభస్తి హస్తాయ నమః

౩౭. ఓం తీవ్రాంశయే నమః

౩౮. ఓం తరణయే నమః

౩౯. ఓం సుమహసే నమః

౪౦. ఓం అరణయే నమః

౪౧. ఓం ద్యుమణయే నమః

౪౨. ఓం హరిదశ్వాయ నమః

౪౩. ఓం అర్కాయ నమః

౪౪. ఓం భానుమతే నమః

౪౫. ఓం భయ నాశనాయ నమః

౪౬. ఓం చందోశ్వాయ నమః

౪౭. ఓం వేద వేద్యాయ నమః

౪౮. ఓం భాస్వతే నమః

౪౯. ఓం పూష్ణే నమః

౫౦. ఓం వృషా కపయే నమః

౫౧. ఓం ఏక చక్ర ధరాయ నమః

౫౨. ఓం మిత్రాయ నమః

౫౩. ఓం మందేహారయే నమః

౫౪. ఓం తమిస్రఘ్నే నమః

౫౫. ఓం దైత్యఘ్నే నమః

౫౬. ఓం పాప హర్త్రే నమః

౫౭. ఓం ధర్మాయ నమః

౫౮. ఓం ధర్మ ప్రకాశకాయ నమః

౫౯. ఓం హేలికాయ నమః

౬౦. ఓం చిత్ర భానవే నమః

౬౧. ఓం కలిఘ్నాయ నమః

౬౨. ఓం తాక్ష్య వాహనాయ నమః

౬౩. ఓం దిక్పతయే నమః

౬౪. ఓం పద్మినీ నాధాయ నమః

౬౫. ఓం కుశేశయ నమః

౬౬. ఓం హరయే నమః

౬౭. ఓం ఘర్మ రశ్మయే నమః

౬౮. ఓం దుర్నీరీక్ష్యాయ నమః

౬౯. ఓం చండాశవే నమః

౭౦. ఓం కశ్యపాత్మజాయ నమః


కాశీపంచకం


మనో నివృత్తిః పరమోపశాంతిః స తీర్థవర్యా మణికర్ణికా త్ర

జ్ఞానప్రవాహో విమలాదిగంగా సా కాశికాహం నిజబోధరూపా || ౧ ||


యస్యామిదం కల్పితమింద్రజాలం చరాచరం భాతి మనోవిలాసం

సచ్చిత్సుఖైకా పరమాత్మరూపా కా కాశికాహం నిజబోధరూపా || ౨ ||


కోశేషు పంచస్వభిరాజమానా బుద్ధిర్భవానీ ప్రతిగేహగేహం

సాక్షీ శివః సర్వగతోంతరాత్మా కా కాశికాహం నిజబోధరూపా || ౩ ||


కాశ్యాంతు కాశతే కాశీ కాశీ సర్వప్రకాశికా

సా కాశీ విదితా యేన తేన ప్రాప్తా హి కాశికా || ౪ ||


కాశీక్షేత్రం శరీరం త్రిభువనజననీ వ్యాపినీ జ్ఞానగంగా

భక్తి శ్రద్ధా గయేయం నిజగురుచరణధ్యానయోగః ప్రయాగః

విశ్వేశోzయం తురీయః సకలజనమనః సాక్షిభూతోంతరాత్మా

దేహే సర్వం మదీయే యది వసతి పునస్తీర్థమన్యత్కిమస్తి || ౫ ||


పై శ్లోకములలో శ్రీ శంకరులు కాశికను ఆత్మజ్ఞానపరముగా భావించి వివరించినారు. ఆచార్యులవారి దృష్టిలో కాశీ నగరము అద్వైత విద్యకు ఒక ప్రతీకగా కన్పించినది. ముముక్షువునకు బహిర్భూతము గా కాశీ లేదు. అందుచేతనే కాశీకి వేదములలో ప్రదానస్తానము కన్పించుచున్నది


  ॐ శివ కింకరుడు దగ్గొలుమునేంద్ర ॐ

Kāśī🕉

kāśī kṣētraṁ mōkṣadāyaka kṣētraṁ iṅkekkaḍā lēdaṇṭāru. Annapūrṇāsamēta viśvēśvaruḍu koluvutīrina ī kṣētranlō aḍugu peṭṭaṭamē ennō janmala puṇyaphalaṁ. Asalu kāśī veḷtānu anukuṇṭēnē cāluṭa..Entō puṇyanvastundaṭa.


Alāṇṭi puṇyakṣētraṁ kāśī veḷḷālani tapin̄ci, veḷḷāka, ādhyātmika bhāvālalō munigipōyēvāriki annicōṭlā viśvēśvaruḍū, viśālākṣē kanipistāru. Kānī anta tādātmyan̄cendalēnivāriki kāśīlō iruku sandulu, aḍugaḍugunā apariśubhrata, ē samayanlōnainā rōḍlamīda kanipin̄cē paśuvulū, aḍugu bayaṭapeḍitēcālu aḍḍampaḍē baṭṭala ṣāpulavāḷḷū…ōh..Idā viśvēśvaruḍi nivāsaṁ anipistundi.


Avvannī pakkanapeṭṭi niṇḍumanasutō okkasāri pāvanamaina ā kāśī paṭṭaṇānni, viśvēśvaruni, gaṅgam'matallini, callani tallulu viśālākṣi, annapūrṇalanu talcukōṇḍi. Mī manasu bhakti bhāvantō niṇḍutundi. Manasuniṇḍā vunna ā bhakti bhāvantō kāśīni cūḍaṇḍi. Purāṇa prāśastyampondina kāśīnagaraṁ kanipistundi. Satya hariścandruḍu tana satyavākparipālananu nirūpin̄cukunna paṭṭaṇaṁ idi. Budhdha bhagavānuḍu jñānōdayaṁ tarvāta moṭṭamodaṭa dharmaprabōdhaṁ cēsindi ikkaḍiki ati samīpanlōnu sāranādh lōnē. 


Ādi guruvu śaṅkarācāryulavāru, iṅkā endarō mahānubhāvulu ikkaḍa vidyābhyāsaṁ cēśāru. Mahākavi tulasīdāsu tana rāmāyaṇānni ikkaḍē rāśāḍu. Ilā ceppukuṇṭū pōtuṇṭē endarō, endarendarō mahanīyulu ī kāśīkṣētra mahatyānni pempondin̄cāru. Alāṇṭi kāśī kṣētra āvirbhāvaṁ gurin̄ci śiva purāṇanlō ī vidhaṅgā varṇin̄cāru.


Kalpaṁ modaṭlō ekkaḍa cūsinā nīru vundi. Brahma sr̥ṣṭi ceyyaṭāniki tagina sāmardhyaṁ sampādin̄cukōvaṭāniki tapas'su ceyyaṭāniki sdhalaṁ kōsaṁ parama śivuḍu tana triśūlāgrammīda sr̥ṣṭin̄cina bhū bhāgamē kāśī kṣētraṁ. Brahma dīnimīda kūrcuni tapas'sucēsi pondina śaktitō brahma anni lōkālanu, grahālanu, jīvajālānnī sr̥ṣṭin̄cāḍu. Anni grahālatōbāṭu bhūminikūḍā sr̥ṣṭin̄cāḍu brahma. Dēvatalu, r̥ṣulu cēsina prārdhananu mannin̄cina śivuḍu tana triśūlāgrānavunna bhū bhāgānni alāgē bhūmimīdaku din̄cāḍu. Adē kāśī kṣētramanī, kāśī paṭṭaṇaṁ, svayaṅgā īśvara sr̥ṣṭēnanī, andukanē tarvāta sr̥ṣṭi cēsina brahmadēvuḍikigānī, ā sr̥ṣṭilō āvirbhavin̄cina ē dēvī dēvatalakugānī akkaḍa ē vidhamaina adhikāraṁ lēdanī, kēvalaṁ, śivuḍu, atani parivāra dēvatala prabhāvaṁ mātramē ikkaḍa vuṇṭundani purāṇa kadhanaṁ. Antēkādu, brahma sr̥ṣṭin̄cinavannī praḷayakālanlō naśin̄cinā, āyana prabhāvanlēni kāśīnagaraṁ mātraṁ praḷaya samayanlōkūḍā cekkucedaradani kūḍā purāṇa kadhanaṁ.

Brahma, viṣṇula kōrikamīda śivuḍu kāśī kṣētranlō bhaktulanu kāpāḍaṭaṅkōsaṁ jyōtirligaṅgā veliśāḍu.

Antēkādu. Kāśī paṭṭaṇanlō maraṇin̄cabōyē jīvula kuḍicevilō paramaśivuḍu sākṣāttū tanē mantrōpadēśan̄cēstāḍani, alāṇṭivāri janma dhan'yamayi mōkṣaṁ labhistundani nam'makaṁ.


Ī prakhyāta paṭṭaṇammīdu turuṣkulu anēkasārlu daṇḍayātracēsi ikkaḍi sirisampadalanu kollagoṭṭāru. Ī dāḍulatō viśvanādha mandirantōsahā anēka vigrahālu, liṅgālu sdhānabhranśan̄cendāyi. Prastutaṁ vunna mandiraṁ krī.Śa. 1785Lō iṇḍōr mahārāṇi ayina ahalyābāyi nirmin̄cindi. Ākramaṇalaku guri'ayinatarvāta prastutanvunna mandiraṁ cinnadē. Ālayanlōpalakūḍā iruggānē vuṇṭundi. Kāśīlō viśāla ālayālu, śilpakaḷa kanabaḍadu.


Ikkaḍa vasatiki hōṭalsēkākuṇḍā anēka satrālukūḍā vunnāyi. Vīṭilō gadulu addeku ivvabaḍutāyi. Cālācōṭla ucitaṅgā bhōjanaṁ peḍatāru…ayitē mundu manaṁ ceppāli. Appaṭikappuḍu veḷtē ērpāṭu ceyyalēru. Vāḷlu ucitaṅgā peṭṭinā ivvadalcukunnavāru annadānāniki ḍabbu iccirāvaccu.


Viśvanādhuni darśanāniki veḷḷēṭappuḍu sel phōnlu, kemērālu, pennulu vagairālu tīsukuveḷḷaddu. Vāṭini lōpalaki tīsukeḷḷanivvaru. 

Śivālayālalō ekkaḍainā mīru tīsukeḷlina pūjā dravyālatō mīru svayaṅgā pūja, abhiṣēkaṁ cēsukōvaccu. Am'mavārla ālayālalōmātraṁ pūjārulē cēstāru. Am'mavārla ālayālalō śrīcakrāniki kuṅkumapūja manaṁ cēsukōvaccu.


Manaṁ kāśī veḷtuṇṭē polimērallōnē mana pāpālannī paṭāpan̄calavutāyaṭa. Antēkādu. Kāśīlō cēsina man̄cikānī, ceḍukānī anēka reṭla ekkuva phalitānnistundaṭa. Andukē sādhyamainanta ekkuva daivanāma smaraṇa, dāna dharmālu, parōpakāraṁ ceyyaṇḍi. Gaṅgā snānaṁ, daiva darśanaṁ gurin̄ci ceppakkaralēdukadā. Alāgē pitr̥kāryālu ceyyadalcukunnavāru vāṭini ceyyaṇḍi. Mī kāśīyātrani saphalaṁ cēsukōṇḍi.

Mukhya śiva liṅgālu:


Vārāṇasilō unna konni mukhyamaina śiva liṅgāla sthalālu


viśvēśvaruḍu - gaṅgānadi oḍḍuna daśāśvamēdha ghāṭ vadda


maṅgaḷēśvaruḍu - śaṅktā ghāṭ


ātma viśvēśvaruḍu - śaṅktā ghāṭ


kukkuṭēśvaruḍu - durgā kuṇḍ


tri paramēśvaruḍu - durgā kuṇḍ


kāla mādhavuḍu - kath kī havēlī


prayāgēśvaruḍu - daśāśvamēdha ghāṭ


aṅgārakēśvaruḍu - gaṇēṣ ghāṭ


āṅganēśvaruḍu - gaṇēṣ ghāṭ


upasthānēśvaruḍu - gaṇēṣ ghāṭ


paramēśvaruḍu - śaṅktā ghāṭ


hariścandrēśvaruḍu - śaṅktā jī


vaśiṣṭēśvaruḍu - śaṅktā jī


kēdārēśvaruḍu - kēdār ghāṭ


nīla kaṇṭhēśvaruḍu - nīla kaṇṭhā


ōṅkārēśvaruḍu - ciṭṭan purā


kāśēśvaruḍu - trilōcan


śrī mahā mr̥tyun̄jayuḍu - maidāgin


śukrēśvaruḍu - kāḷikā galī


‘’ādi pūjyaṁ,ādi vandyaṁ,sid'dhi buddīśvaraṁ prabhuṁ –śubha,lābha tanūjaṁ taṁ,vandēhaṁ,gaṇa nāyakaṁ ‘’


‘’viśvēśaṁ,mādhavaṁ dumdiṁ,daṇḍa pāṇin̄cabhairavaṁ –vandē kāśīṁ,guhāṁ,gaṅgāṁ,bhavānīṁ,maṇi karṇikāṁ


‘’na gāyatryā samō mantraṁ –na kāśī sadr̥śī purī –na viśvēśa samaṁ liṅgaṁ –satyaṁ,satyaṁ,punaḥ punaḥ ,


‘’kalau viśvēśvarōdēvaḥ –kalau vārāṇaśī purī –kalau bhāgīradhī gaṅgā –kalau dānaṁ viśiṣyatē ‘’


‘’kāśyāṁ hi kāśyatē kāśī –kāśī sarva prakāśikā –sākārī viditā ēva –tēna prāptāhi kāśikā ‘’


‘’kāśī brahmēti vyākhyānaṁ –tabrahma prāpyatē –trāhi –tasmāt kāśī guṇān,sarvē-tatra tatra vadantihi’’

‘’Kāśī kāśī ti kāśīti rasa saṁ yutā –yasya kasyāpi bhū yāścētt –sa rasajnō na cētaraḥ ‘’ 

vindhyādri vardhanaṁokappuḍu nārada maharṣi narmadā nadi lō snānaṁ cēsi ōṅkāra nādhuḍini darśin̄ci,san̄cāraṁ cēstunnāḍu..Ā rēvā nadi oḍḍuna unna vindhya parvatānni cūśāḍu.Dāni niṇḍā phala puṣpa vr̥kṣālu kannula vindu cēstunnāyi.Anēka jantu samūhālu,pakṣulu tirugutū dāni śōbhanu pen̄cutunnāyi..Nāraduni cūsi vindhyādri para vaśin̄cindi.Āyana ku saparyalu cēyālani kōrika kaligindi.Nāraduni rākatō punītuḍai naṭlu vindhyādri ceppukonnadi.Mūḍu lōkālalō san̄carin̄cē maharṣiki telisina āścarya kara viśēṣālanu aḍigi telusukonnadi.Mēru parvataṁ modalaina vāṭiki bhūmini darśin̄cē bhāgyaṁ undani, himālayaṁ śiva pārvatula nivāsa stānamu, parvatālaku rāju kanuka dāniki gauravin̄cāli annāḍu vindhyuḍu.Mēruvu svarṇa mayaṁ ayinā,ratnāla tō niṇḍi unnā tānu gaura vincālsina pani lēdani biṅkaṁ gā palikāḍu.Mandēhādulaku nilaya maina udaya parvataṁ kūḍā undi kadā, nīlaṁ raṅgulō nīlādri unnadi,sarva sarpa samūhālunnaraivatādri unnadi,hēma,trikūṭa,kraun̄ca parvatālu bhū bhārānni nirva himpa lēvu mottaṁ mīda bhū bhārānni mōsē śakti,sāmardhyālu tanaku mātrame unnāyani vindhya parvataṁ nārada muni tō pragalbhālu palikindi nāraduniki vindhyādri nija rūpaṁ telisindi.Garvaṁ tō andarni culakana gā māṭlāḍu tunnāḍani grahin̄cāḍu.Śikhara darśanaṁ tōnē mōkṣamiccē śrī śaila parvataṁ undi dāni mundu vindhya enta?Anu konnāḍu.Kāni upāyaṁ gā vindhyādri tō ‘’vindhya rājā! Nijaṁ ceppāvu.Mēru parvataṁ nī cēta kin̄ca paraca baḍindi.Nēnū adē anukonnānu nī nōṭi nun̄ci nijaṁ baiṭiki vaccindi.Ayinā ēdō pēru,pratiṣṭā sampādin̄cukonna vāri gurin̄ci manakenduku cinta?Manaṁ vimarśin̄caṭaṁ ucitaṁ kādu.Nīku svasti ‘’ani ceppi ākāśa mārgaṁ lō veḷli pōyāḍu.Nāraduni māṭalu vindhyādriki mātsaryaṁ kaligin̄cāyi.’’Śāstraṁ tiraskarin̄cina vāri jīvitaṁ,jñātula cē parābha vimpa baḍina vāri jīvitaṁ vr̥dhā.Vāriki kunuku paṭṭāḍu..Dukhaṁ tō nākēmī pālu pōvaṭaṁ lēdu.Dukhaṁ jvaraṁ lāṇṭidi.Vaidyuḍiki loṅgadu.Mēruvunu elā jayin̄cāli?Yegiri veḷli mēruvu mīda paḍadāmanu koṇṭe, mā rekkalni ṭini vājrāyudhaṁ tō indruḍu narikēśāḍāyē.Mēru parvataṁ inta aunnatyānni elā pondutōndi?Dāni goppa tanāniki īrṣya nālō perigi, dahistōndi.Bhūmulannī dānni elā cuṭṭi vastunnāyi.Bhūbhāraṁ elā mōstōndi?Brahma cāri nāraḍuḍi māṭalu narma garbhaṁ gā unnāyi.Nāku saraina mārgānni cūpa gala vāḍu viśvēśvaruḍē.Sākṣāttu sūrya bhāga vānuḍē mēruvu cuṭṭū nityaṁ pradakṣiṇaṁ cēstuṇṭāḍu..Kanuka nēnu kūḍā niluvu gā perigi nā aunnatyānni nirūpin̄cu kōvāli ‘’ani anēka rakālu gā madhana paḍindi.Civaraku ākāśaṁ lōki niluvu gā peragaṭaṁ prārambhin̄cindi ‘sūrya gamanāniki aḍḍu kōnēnta ettuku vindhya parvataṁ perigi pōyindi.Sūryuḍē tananu dāṭi veḷḷa lēḍu'ika yamuḍelā dāṭi dakṣiṇa dikku ku veḷtāḍu?Anu konnadi.Manasu lōni cinta tīri dhairya stairyālu kaligāyi vindhyaku. Satya lōka varṇanansakala jagattuku sūryuḍu ātma.Cīkaṭiki virōdhi rōjū udayādrina udayin̄ci cīkaṭini sanharin̄ci velugu nimputū padmālaku prakāśānnistū nitya kr̥tyālaku tōḍpaḍutāḍu sāyaṅkālaṁ paścimāna astamin̄ci kaluvalaku vikasanaṁ kalaga ṭāniki kāraṇaṁ avutunnacandruni rappistunnāḍu. .Sūryuniki malayānilaṁ uccvāsaṁ kṣīrōdakaṁ ambaraṁ,trikūṭa parvataṁ ratna rāśula ābharaṇaṁ,suvēla parvataṁ nitambaṁ,kāvēri gautamulu janghālu,cōḷa rājyaṁ amśukaṁ,mahārāṣṭra vāgvilāsaṁ.Alāṇṭi dakṣiṇa nāyakuḍaina ravi akkaḍē nilici pōvālsi vaccindi.Appuḍu āyana sāradhi anūruḍu mēruvu tō pōṭī paḍi vindhya perigi mārgānni aḍḍa gincindani telipāḍu.Gagana mārgāniki nirōdhaṁ kaligi nanduku sūryuḍu āścarya paḍḍāḍu. Sūrya gamanaṁ lēka pōyē sariki yajna yāgādulu,brāhmala sandhyā vandanādulu āgi pōyāyi.Sr̥ṣṭi stiti layālaku kāraṇamaina sūryuni gati ni stambhimpa jēsi nanduku mūḍu lōkālu tallaḍilli pōyāyi.Dēvata andaru brahma dēvuni cēri mora peṭṭukōvālani bayaldērāru n’brahmanu darśin̄ci stōtrālatō tr̥pti cendin̄cāru,dāniki brahma paramānanda bharituḍaināḍu.Ēmi varaṁ kāvālō kōrukō mannāḍu trimūrtula maina tāmu sr̥ṣṭi stiti layālanu cēstāmani kōrina kōrkelanu tīrustāmani ceppāḍu.Appuḍu brahma vāriki satya lōkaṁ lōni viśēṣālanu viva rin̄cicēppāḍu ‘’īme bhārati nā bhārya.Ivi śruti smr̥tulu.Ikkaḍa kāma krōdha mada mātsaryāluṇḍavu.Vīrandarū cāturmāsyādi vratālu cēsina brāhmaṇulu.Vīru pativratalu.Vīru brahma cārulu.Vīru mātā pitara pūja cēsina puṇyātmulu.Vīru gōsanrakṣaṇa cēsina vāru.Vīru niṣkāma karmulu.Vīru nityāgni hōtrulu,kapila dānaṁ cēsina vāru vīru.Vīru sārasvata tapō sampannulu.Vīru dānaṁ tīsukōni vāru.Vīrantā nāku priyulu sūrya tējaṁ unna vāru.Prayāgalō māgha māsaṁ lō ravi makara rāśi lō pravēśin̄ci napuḍu puṇya snānaṁ cēsina vāru vīru.Kārtīkaṁ lō kāśīlō pan̄ca nadālalō mūḍu rōjulu snānaṁ cēsina vārirugō.Maṇi karṇika lō snānaṁ vīru cēsina vāru.Vīru vēdādhyana parulu vīru purāṇa pravacakulu vīru vaidya vidyā bhū dānālu cēsina vāru vīrantā ilāṇṭi puṇya kāryālu cēsi ikkaḍi nā satya lōkaṁ cērāru.’’Ani akkaḍa unna vārandarinī dēvata landariki cūpin̄cāḍu brahma. Brahma marala māṭlāḍutū brāhmaṇulalō mantrālunnāyani,gōvulalō havis'sulunnāyani,brāhmaṇulu aṇṭē naḍicē tīrdhālani,āvulu pavitra mainavani,gōvu giṭṭala nuṇḍi rēgina dum'mu kaṇālu gaṅgā jalaṁ anta pavitra mainavani,āvula kom'mula civarlalō anni tīrdhālu unnāyani,giṭṭa lalō anni parvatālu unnāyani,kom'mula madhya gaurī dēvi uṇṭundani,gōdānaṁ cēstē pitr̥dēvatalu mahā santōṣistārani,r̥ṣulu dēvatalu prītī cendutārani gōvu lakṣmī Svarūpamani pāpālanu pōgoṭṭu tundani vivarin̄cāḍu .Gōmayaṁ yamunā nadi ani,gōmūtraṁ narmadā nadī jalaṁ,āvu pālu gaṅgōdakaṁani, dāni anni aṅgālalō anni lōkālu unnāyani brahma ceppāḍu.Evaru gaṅgā snānaṁ cēstū ā nadi oḍḍuna nivaśistū purāṇālu viṇṭāḍō vāḍu satya lōkāniki ar'huḍu ani telipāḍu.Intakū dēvatalēnduku vaccārō maḷḷī aḍigāḍu.Vindhyādri cēsina panini vivarin̄cāru dēvatalu.Appuḍu brahma vāritō ‘’kāśī kṣētraṁ avi mukta kṣētaṁ.Akkaḍa mahā tapasvi ayina agastya maharṣi nitya viśvēśvara darśanaṁ gaṅgā snānāla tō punītu ḍavutunnāḍu.Āyana daggaraku veḷḷaṇḍi.Āyanē tagina upāyaṁ ceppa galadu.Mī prayatnaṁ saphalaṁ agu gāka ‘’ani ceppi adr̥śya mayāḍu.Brahma darśanaṁ ayi nanduku,kāśī kṣētra darśanaṁ,gaṅgā viśvēśvara'agastya darśanaṁ cēyamani āyana ceppina salahā ku ānanda paḍi dēvata landarū kāśī paṭnāniki bayaldēri veḷlāruvārāhī dēvivārāhī dēvi ālayaṁ vundi. Īviḍini cūḍalaṇṭē udayaṁ 7 gaṁ. Lōpē veḷḷāli. Īviḍa vigrahaṁ bhūgr̥haṁ (sellār) lō vuṇṭundi. Nēlapai vunna gril lōnun̄ci cūḍālsindē. Īviḍa grāmadēvata. Ugradēvata. Eppuḍū cālā vēḍigā vuṇṭundi. Andukē darśanaṁ udayaṁ 7 gaṁ. Lalōpē.Bhūgr̥hanlō unna vārāhidēvi vigraṁ cālā peddadi. Ā mandira pūjārulu tappin̄ci vērē evarikī ā bhūgr̥hanlō pravēśaṁ lēdu. Udayaṁ 7 gaṇṭalalōpu iccē hāratiki lōpaliki anumatin̄cinā kindaki mātraṁ veḷḷanīru. Pai bhāganlō unna reṇḍu randhrāla dvārā mātramē vigrahānni cūḍagalaṁ. Am'mavāri mukhaṁ, pādālu mātramē cūḍagalaṁ.Vārāhidēvi ugradēvatē kānī, grāma dēvata kādu. Aṣṭamātr̥kā dēvatalalō okaṭi. Sūrya stuti - kāśī khaṇḍaṁ - navamōdhyāyaṁ.Ī 70 nāmamulanu uccarin̄cucū, sūrya bhagavānuni cūstū, mōkāḷḷapai nilabaḍi, reṇḍu cētulatō rāgi pātranu paṭṭukoni, ā pātranu nīṭitō nimpi, gannēru munnagu errani pūlu, erra candanamu, dūrvārānkuramulu, akṣatalu un̄ci, ā pātranu tana nosaṭiki edurugā un̄cukoni, sūrya bhagavānunaku arghyamu nosaṅgina vāru daridrulu kāru, duḥkhamu lanu pondaru, bhayaṅkara vyādhula nuṇḍi vimuktini pondedaru, maraṇānantaramu sūrya lōkamuna nivasinturu.

1. Ōṁ hansāya namaḥ

2. Ōṁ bhānavē namaḥ

3.Ōṁ sahaśrānśavē namaḥ

4.Ōṁ tapanāya namaḥ

5.Ōṁ tāpanāya namaḥ

6.Ōṁ ravayē namaḥ

7.Ōṁ vikartanāya namaḥ

8.Ōṁ vivasvatē namaḥ

9. Ōṁ viśva karmaṇē namaḥ

10. Ōṁ vibhāvasavē namaḥ

11. Ōṁ viśva rūpāya namaḥ

12. Ōṁ viśva kartrē namaḥ

13. Ōṁ mārtāṇḍāya namaḥ

14. Ōṁ mihirāya namaḥ

15. Ōṁ anśu matē namaḥ

16. Ōṁ ādityāya namaḥ

17. Ōṁ uṣṇagavē namaḥ

18. Ōṁ sūryāya namaḥ

19. Ōṁ āryaṇṇē namaḥ

20. Ōṁ bradnāya namaḥ

21. Ōṁ divākarāya namaḥ

22. Ōṁ dvādaśātmanē namaḥ

23. Ōṁ saptahayāya namaḥ

24. Ōṁ bhāskarāya namaḥ

25. Ōṁ ahaskarāya namaḥ

26. Ōṁ khagāya namaḥ

27. Ōṁ sūrāya namaḥ

28. Ōṁ prabhākarāya namaḥ

29. Ōṁ lōka cakṣuṣē namaḥ

30. Ōṁ grahēsvarāya namaḥ

31. Ōṁ trilōkēśāya namaḥ

32. Ōṁ lōka sākṣiṇē namaḥ

33. Ōṁ tamōrayē namaḥ

34. Ōṁ śāśvatāya namaḥ

35. Ōṁ śucayē namaḥ

36. Ōṁ gabhasti hastāya namaḥ

37. Ōṁ tīvrānśayē namaḥ

38. Ōṁ taraṇayē namaḥ

39. Ōṁ sumahasē namaḥ

40. Ōṁ araṇayē namaḥ

41. Ōṁ dyumaṇayē namaḥ

42. Ōṁ haridaśvāya namaḥ

43. Ōṁ arkāya namaḥ

44. Ōṁ bhānumatē namaḥ

45. Ōṁ bhaya nāśanāya namaḥ

46. Ōṁ candōśvāya namaḥ

47. Ōṁ vēda vēdyāya namaḥ

48. Ōṁ bhāsvatē namaḥ

49. Ōṁ pūṣṇē namaḥ

50. Ōṁ vr̥ṣā kapayē namaḥ

51. Ōṁ ēka cakra dharāya namaḥ

52. Ōṁ mitrāya namaḥ

53. Ōṁ mandēhārayē namaḥ

54. Ōṁ tamisraghnē namaḥ

55. Ōṁ daityaghnē namaḥ

56. Ōṁ pāpa hartrē namaḥ

57. Ōṁ dharmāya namaḥ

58. Ōṁ dharma prakāśakāya namaḥ

59. Ōṁ hēlikāya namaḥ

60. Ōṁ citra bhānavē namaḥ

61. Ōṁ kalighnāya namaḥ

62. Ōṁ tākṣya vāhanāya namaḥ

63. Ōṁ dikpatayē namaḥ

64. Ōṁ padminī nādhāya namaḥ

65. Ōṁ kuśēśaya namaḥ

66. Ōṁ harayē namaḥ

67. Ōṁ gharma raśmayē namaḥ

68. Ōṁ durnīrīkṣyāya namaḥ

69. Ōṁ caṇḍāśavē namaḥ

70. Ōṁ kaśyapātmajāya namaḥ

kāśīpan̄cakammanō nivr̥ttiḥ paramōpaśāntiḥ sa tīrthavaryā maṇikarṇikā trajñānapravāhō vimalādigaṅgā sā kāśikāhaṁ nijabōdharūpā || 1 ||yasyāmidaṁ kalpitamindrajālaṁ carācaraṁ bhāti manōvilāsansaccitsukhaikā paramātmarūpā kā kāśikāhaṁ nijabōdharūpā || 2 ||kōśēṣu pan̄casvabhirājamānā bud'dhirbhavānī pratigēhagēhansākṣī śivaḥ sarvagatōntarātmā kā kāśikāhaṁ nijabōdharūpā || 3 ||kāśyāntu kāśatē kāśī kāśī sarvaprakāśikāsā kāśī viditā yēna tēna prāptā hi kāśikā || 4 ||kāśīkṣētraṁ śarīraṁ tribhuvanajananī vyāpinī jñānagaṅgābhakti śrad'dhā gayēyaṁ nijagurucaraṇadhyānayōgaḥ prayāgaḥviśvēśōzyaṁ turīyaḥ sakalajanamanaḥ sākṣibhūtōntarātmādēhē sarvaṁ madīyē yadi vasati punastīrthaman'yatkimasti || 5 ||pai ślōkamulalō śrī śaṅkarulu kāśikanu ātmajñānaparamugā bhāvin̄ci vivarin̄cināru. Ācāryulavāri dr̥ṣṭilō kāśī nagaramu advaita vidyaku oka pratīkagā kanpin̄cinadi. Mumukṣuvunaku bahirbhūtamu gā kāśī lēdu. Anducētanē kāśīki vēdamulalō pradānastānamu kanpin̄cucunnadi

'om śiva kiṅkaruḍu daggolu munēndra'om